woensdag 21 september 2016

Interview vrouwelijke professional

Foto van Anna Green @portfoliofotografie
Evelien de Ruiter
Eigenaar Stille Kracht Uitvaartbegeleiding
“Lief verleden, bedankt voor alle lessen. Lieve toekomst, ik ben er klaar voor!”.


Vertel eerst kort iets over jezelf

Ik ben Evelien de Ruiter, 52 jaar jong, getrouwd met Diederik, moeder van Hidde van 14 en Dirk van 13 jaar. Geboren en getogen in Den Haag. Ik houd van mijn gezin, van lekker eten, met vakantie gaan, afspreken met vrienden voor koffie, lunch of een etentje, klussen in huis, netwerken én last but not least, ik houd van mijn werk.

Wat is je business, (bedrijfsnaam,website)?
Stille Kracht Uitvaartbegeleiding, www.stillekrachtuitvaartbegeleiding.nl.



Wat doe je voor werk?
Ik ben zelfstandig uitvaartbegeleider. Als uitvaartbegeleider begeleid je nabestaanden bij het vormgeven van een uitvaart. Ik help hen keuzes maken om tot een betekenisvol afscheid te komen, stap voor stap, met aandacht en met oog voor detail. Dat doe ik met name door eerst heel goed te luisteren: wie was de overledene? Wat typeerde deze persoon? Hoe was de relatie tussen hem of haar en degenen met wie ik in gesprek ga? Hoe willen zij hem/haar gedenken? Belangrijk vind ik nabestaanden te informeren over de vele mogelijkheden die er zijn op het gebied van verzorging, opbaring, omhulsels, locaties, rouwvervoer, drukwerk, catering, rituelen, teksten, asbestemming, etc. Wat veel mensen namelijk helaas niet weten, is dat er heel veel mogelijk is en dat eigenlijk bijna alles kan, mits je je aan een paar ‘spelregels’ houdt die in de wet zijn vastgelegd.
Ook wanneer er nog geen sprake is van een sterfgeval, kunnen mensen overigens contact met mij opnemen. Bijvoorbeeld als je weet dat je leven of het leven van een dierbare binnenkort gaat eindigen. Het kan namelijk rust geven alvast over de uitvaart na te denken. Een goede voorbereiding en een goede kennismaking dragen bij aan een goed afscheid. En een goed afscheid helpt je als nabestaande in je rouwproces.


Heb je altijd geweten wat je wilde worden?
Nee, helaas niet. Het heeft lang geduurd voordat ik dat wist. Ik ben na het VWO eerst twee jaar Schoevers gaan ‘doen’ om vervolgens bij een PR-bureau te gaan werken. Ik heb daar in eerste instantie in de praktijk het communicatievak geleerd. Wij organiseerden ontmoetingen in de breedste zin van het woord: perspresentaties, congressen, personeelsevents. Dat was een goede leerschool. Naast het werk ben ik toen verder gaan studeren (o.a. NGPR, NIMA, Middle Management, Grafisch Lyceum). Ik heb uiteindelijk ruim 25 jaar als communicatieadviseur gewerkt, maar ik heb daar eigenlijk dus nooit bewust voor gekozen. Het is me meer overkomen. Wel heb ik het altijd enorm naar mijn zin gehad. Ik heb altijd mooie projecten mogen begeleiden. In 1998 gebeurde er echter iets waardoor ik ging nadenken over een carrièreswitch.

Hoe ben je gekomen waar je nu bent?
In 1998 is mijn vader plotseling overleden. Wij hadden destijds het geluk een bijzondere vrouw als uitvaartbegeleider te treffen. Voor die tijd was zij echt een uitvaartvernieuwer. Ze heeft destijds samen met ons een persoonlijk, liefdevol en betekenisvol afscheid gerealiseerd en daarmee een mooie nieuwe herinnering aan mijn vader. Tot op de dag van vandaag put ik daar kracht uit.
In die ene week in april 1998 dat zij in ons leven was, heb ik vaak gedacht ‘wat een mooi mens ben jij, wat help jij ons goed’. Maar ook ‘wat een prachtig beroep, dat zou ik ook wel willen’. Zij is dus degene die mij geïnspireerd heeft ook voor dit vak te kiezen.
Het heeft daarna nog wel zo’n 15 jaar geduurd voordat ik uiteindelijk in 2013 gestart ben met de opleiding. Toen pas paste het in mijn leven. In de zomer van 2014 ben ik afgestudeerd en direct daarna ben ik gestart als zelfstandig uitvaartbegeleider. De naam Stille Kracht is een eerbetoon aan mijn vader. Hij was de stille kracht in het gezin waarin ik ben opgegroeid: een man van weinig woorden en veel daden, een man van altijd de juiste woorden.  

Wat is je ambitie, verlangen, droom?
Zakelijk gezien is mijn ambitie om van Stille Kracht een succes te maken. Verder droom ik van een eigen rouwcentrum, in de duinen, met uitzicht op zee. Een mooie, rustige en sfeervolle plek waar nabestaanden de dagen tussen sterven en de uitvaart samen kunnen zijn met de overledene. Privé hoop ik op een lang en gelukkig leven samen met én voor iedereen die mij dierbaar is.

Wat betekent succes voor jou?
Als ik zeg dat ik van Stille Kracht een succes wil maken, dan bedoel ik dat ik van waarde wil zijn voor de mensen die ik begeleid bij een uitvaart. En dat zij zo tevreden zijn met mijn hulp en inbreng dat zij zich als mijn ambassadeur gaan gedragen. Het lijkt mij bijzonder eervol om met name via van mond-tot-mond reclame nieuwe opdrachten te krijgen.
Succes betekent voor mij ook evenwicht tussen werk en privé. Als uitvaartbegeleider ben ik 24/7 bereikbaar. Dat is soms best moeilijk. Niet alleen voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving. Want een afspraak met mij is tegenwoordig bijna altijd een afspraak onder voorbehoud. Dit werk laat zich immers niet plannen en niet uitstellen. Als ik een melding van overlijden ontvang, dan ga ik aan de slag. En dan meestal zo’n zes, zeven - veelal - lange dagen achter elkaar. Dan is er weinig ruimte voor andere zaken. Het evenwicht breng ik erin door heel bewust tijd vrij te plannen. Mijn telefoon schakel ik dan door naar een collega en zij gaat namens Stille Kracht aan het werk als er een melding binnenkomt.

Wanneer en op welke manier heb jij een van je grootste levenslessen geleerd?
Ik heb geleerd dat ik veel moediger en veel sterker ben dan dat ik dacht. Begin 2015 bleek ik ernstig ziek te zijn. Een lang behandeltraject en vele ziekenhuisafspraken volgden. Soms wel 5 of 6 in een week. En dat heb ik allemaal doorstaan, iedere behandeling, iedere ingreep weer. Ik was toen net een half jaar met Stille Kracht bezig. Ik heb mijn werk destijds letterlijk van de ene op de andere dag moeten loslaten. Delegeren is nooit mijn sterkste punt geweest, dus ook dat heb ik geleerd! Een dierbare vriendin en collega heeft het van me overgenomen. En nu is alles gelukkig weer goed. Ik ben weer gezond en Stille Kracht is ook met mij aan de zijlijn gewoon verder gegroeid. Ik kon dus zo de draad weer oppakken.

Wat zou jij andere vrouwelijke professionals voor advies willen geven in hun carrière?
Kies voor werk dat je leuk vindt, waar je plezier in hebt. Je werkt immers om te leven en niet andersom.

Welk motto past bij jou en je professionele ontwikkeling?
Op dit moment is dat “Lief verleden, bedankt voor alle lessen. Lieve toekomst, ik ben er klaar voor!”.


Wil je meer van deze mooie interviews lezen? Ik hou je op de hoogte.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen